Eftir dágóða fjarveru er ég mættur á ný, en þó mun það vera skammgóður vermir því ég hef flust búferlum á www.raggirisi.blog.is.  Mun hefja skrif þar um leið og sól rís

Það hefur ekki oft gerst í mannkynssögunni að ég verði agndofa og málstopp, en nú hefur það gerst heldur betur. Mér er orða svo vant að ég geysist hér upp um miðja nátt og tjái mig.

 

Sagan hefst s.l þriðjudagskvöld er ég og Björn sólmar sátum í íbúð vorri og fylgdumst með leik San Antonio og Cleveland. Er 1. leikhluti var að líða undir lok spyr Björn mig hvað þessi köttur sé að gera inn í stofu, ég leit í átt að stofugættinni og sé hvar þar stendur gul-golsóttur köttur af óþekktum uppruna. Tjáði ég Birni strax að þetta væri alvanalegt að hingað inn kæmu kettir óboðnir og í leyfisleisi, nóg væri að kvæsa lítið eitt á kvikyndið og þá færi hann sömu leið út og hann kom inn. Upphófst þá allnokkurt kvæs af okkar hálfu sem ágerðist talsvert því kötturinn hreyfði sig hvurgi. Stóðum við þá upp og reyndum að hrekja hann inn í eldhús því ég taldi nokkuð ljóst að þar hefði hann komið inn. Inn í eldhús komum við kettinum en útum gluggann vildi hann alls ekki. Gáfumst við frændur upp á þessu atlæti þegar kvikyndið skaust millum fóta okkar og inn í svefnherbergi. Taldi ég það ærið verkefni í hálfleik til að halda okkur vakandi að hrekja köttinn út, sem hér eftir verður kallaður Golsi. Þegar að hálfleik kom setti ég mig í stellingar vopnaður handklæði inní herbergi til að narra Golsa undan rúminu. Hann beit á agnið og geystist undan rúminu hvar ég fimur sveiflaði þerriklæði mínu, hinsvegar tók ekki betra við því ég sá ekkert hvert hann fór. Taldi eg nokkuð víst þó að hann hefði gripið ofsahræsla og væri nú á bak og burt. Tekið skal fram að aldrei undi nokkrum kringumstæðum heyrðist mjálm eða nokkurt mannamál í Golsa

Segir nú ekkert af ferðum Golsa þar til eftir leik, sem n.b San Antonio vann. Klukkan orðin rúmlega 4 að morgni og ég leggst örþreyttur til hvílu. Hafði ég ekki sofið nema í tæpa 4 stundarfjórðunga er ég vakna upp við eitthvert þrusk og krafs, sný mér við og sé hvar Golsi stendur út á miðju svefnherbergisgólfi og gónir á mig. Færðist ég þá í aukana og varð viðskotaillur mjög, geystist á fætur á nærklæðum einum fata og huggðist nú góma dýrið í eitt skipti fyrir öll. Ekki gekk rófan í það skiptið fremur en fyrr um nóttina. Golsi spýttist enn millum fóta mér og hvarf sjónum mínum. Ekki vildi ég sigri hrósa í það skiptið því af fenginni reynslu var ég þess nokkuð viss að Golsi ætlaði sér að halda áfram að klekkja á mér. Opnaði því fram á gang í þeirri von að hann finndi réttu leiðina út, skildi svo vera að hann dveldist enn á næturstað mínum. Ákvað ég að leggjast í flet mitt og reyna róa mig niður meðan ég fylgdist með ferðum hans, ef einhverjar væru. Ekkert bólaði á honum í rúman stundarfjórðung og var ég við það að svífa í draumaheima er hann gerði vart við sig aftur. Sama sagan endurtók sig að ekki vildi hann láta góma sig og skreið undir rúm og hvarf mér sjónum. Næst verð ég var við hann er ég var að svefni kominn og heyri þrusk innan úr fataskáp. Leit þangað inn og sá hvar hann hafði hreiðrað um sig í góðum félagsskap með gömlum gallabuxum og gaddslitnum sokkum. Læddist ég því léttstígur en afar kattígur að skápnum og bjóst við erfiðri rimmu. En Golsi kallinn var hinn rólegasti og æstist ég svo upp að er ég náði loks að góma köttinn henti ég honum útúr herberginu og lokaði hurðinni. Taldi nú öruggt að hann léti sig hverfa.

 

Ekkert fréttist nú af ferðum Golsa þar til seinni part miðvikudags. En þá vildi svo til að ég var að heiman og Finnur frændi var í heimkynnum mínum að vinna í baðherberginu. Hringir þá Finnur í mig og spyr hvort það eigi að vera köttur í íbúðinni. Auðvitað dæsti ég og hummaði og tjáði honum friðsamlega að þessi köttur væri alls ekki velkominn í mitt hús. Er ég kom heim skömmu síðar sagði Finnur mér að hann hefði reynt að reka kisann út en hefði hann líkt og áður horfið inní herbergi. Leitaði ég dyrum og dyngjum að Golsa en fann hvurgi. Taldi ég því viðureign minni lokið...

En svo var nú hreint ekki, því í kvöld eftir að San Antonio hafði tryggt sér NBA titilinn, ég lagstur í bælið og við það að sofna stekkur ekki Golsi vinur minn uppí rúm til mín. Ekki veit ég hvaðan hann kom, því allir gluggar voru lokaðir og íverustaður minn sömul Urðu með okkur litlir kærleikar og náði ég loks heljargreipum á kisa og gekk með hann út á svalir og sagði honum að hunskast á brott. Vona ég nú að orrustum okkar í bili

 

Kæru vinir, vandamenn, ættingjar og fólk.  Nú eru ekki nema rétt ríflegir 5 dagar þar til ég held af landi brott og fæ mér far til Parísar.  Aldeilis kominn tími til að hleypa heimdraganum.  Á sjálfan þjóðhátíðardaginn kl 16:10 að staðartíma mun ég halda daginn hátíðlegann og halda af landi brott.  Þetta styttist óðfluga eins og óð fluga.  Þetta verður nokkuð ný reynsla fyrir mig alltsaman og mikið ævintýr.  Þetta mun nú hefjast þannig að ég þarf að dvelja einn í París í rétt rúman sólarhring, sökum þess að Carmen flýgur frá Mexico þann 18.júní en lendir eigi síðar en snemma dags þann 19. í Frakklandi.  Hreint óbærileg spenna í loftinu og allt að gerast.  Framkvæmdir á baðherberginu langt komnar og vonast ég til að geta tekið það formlega í gagnið innan örfárra daga,  nota svo helgina í að þrífa og snurfusa svo allt verði hreint og fínt er við komum á Fróna þann 25.  

Annars er gaman frá því að segja að ég hef hafið störf á nýja vinnustað vorum.  Allt gengið vonum framar og ég kann einstaklega vel við mig.  Held það séu forréttindi að fá að starfa á svona stað, ótrúlega gefandi og krefjandi.

Í lokin langar mig að brydda upp á nýjung hér á síðunni en þæað er fyrirsögn dagsins.  Eins og ég kom lítt eitt inná fyrir skömmu er ég byrjaður að safna undarlegum, kómískum og/eða illa skrifuðum/orðuðum fyrirsögnum af fréttamiðlum landsins.

Eftirfarandi fyrirsögn birtist á visir.is þann 21.mai:

 

Hluta Bústaðavegar lokað eftir árekstur við Grímsbæ

Ætli Grímsbærinn hafi verið á miklum hraða? 

 

 

"Ég legg metnað minn í það að míga úti, og í mannskaðanum varð ég undir vegg"

Þessar línur Valgeirs Guðjónssonar úr gömlu Stuðmannalagi eiga svo sannarlega við þessi dægrin.  Innréttingarnar á skíthúsinu ganga eins og gengur.  Heiðarr Sigurðs og Konráðs Bóbó mættu hér á laugardag og rifu allt út af baðherberginu með húð og hári.  Ég sá um að dæla flatbökum og myði í liðið, en þar við sat.  Gamla innréttingin fór út og bjórinn inn.  Ekki var haldið lengra með framkvæmdir sökum þess að háttvirtur flísaleggjari forfallaðist af eðlilegum orsökum, vaskaskáparnir voru of stórir og þar að auki vantaði skrúfurnar í annan þeirra.  Málið því sett í salt þar til í kvöld að valinkunnur frændi vor kom til að flísaleggja.  Hann skar flísarnar, mældi og snurfusaði og svo verður sett UHU undir þær á morgun svo þær standi fastar undir sér.  Vitanlega fylgdi það ráðum þessum að Gustavsbergið var fjarlægt og situr það nú út á svölum

Ég gerði mér nú vart í hugarlund hversu mikið þarfaþing og sjálfsagður hlutur innandyra kamar er fyrr en í kveld að ég ákvað að ég ætti skilið að fá mér 1-3 öllara.  Eftir 2 ferska var skemmtanablaðran orðin full og voru þá góð ráð dýr, alveg rándýr.  Þurfti ég því að bregða á það ráð að setja skaflaskeifurnar undir, klæða mig í vaðmálsstakk og sauðskinnsskó, leggja á trússhest og vaða útí náttúruna til að tæma blöðruna.  Er því búinn aðrýma fyrir nýjum byrgðum og get því hellt í mig einni Stellu í viðbót fyrir svefninn.

 

Annars er gaman að segja frá því að ég er farinn að safna saman heimskulegum og skondnum fyrirsögnum af netmiðlum landsins og hyggst ég birta þær einhverjar fljótlega hér á síðunni.  

 

 

Ég var að uppgötva það í sama mund og kattaróféti sté fjórfæti innum gluggan að ég starfræki þessa bloggsíðu hér.  Þjóðviljinn kom um svipa leiti og ég páraði hér inn síðast.  Hér var haldið all svaðalegt evróvisíón teiti um síðustu helgi með tilheyrandi grilli og grillum og ölvun.  Lenti síðan í því á sunnudaginn að tölvuóbermið mitt lagið upp laupana.  Rafhlaðan lést og sömuleiðis hleðslutækið.  Því hefur nú verið kippt í liðinn með tilfallandi fjáraustri og vestri.  Búinn að fara í tvígang á rennireið inni til Reykjavíkurhrepps í vikunni að skoða innréttingar og tilheyrandi á skíthúss bíslagið mitt.  Já sem leiðir mál mitt að því að ég hefi gert kaupsamning við Guðna kennararef um kaup kaups á bifreiðum.  Hann fær minn ekta Skóda og ég hans Almeru rauðbyrknu.  Hann borgar mér vissulega handbært fé á milli sem veldur því að nú hefi ég fjárráð til mikils austurs þessa dagana.  Greip til þess ráðs í dag að gera kaupsamning um nýtt fjarskiptatæki, sem ku vera farsími af 3. kynslóð.   Inniheldur SMS, MMS, GPRS, GPS, ADSL og fleiri skammstafanir, gott ef BSRB var ekki komið í málið.

Er í þann mund þessi dægrin að ganga frá kaupum á utanlands ferð vorri sem mun verða farin 18. júní og standa til 25.júní.  För sú inniheldur vísiteringu til Parísar, Brussel og London aukinheldur Keflavíkur og ætli ég neyðist ekki til að bruna gegnum Reykjavíkurkjördæmin bæði á leið minni

Frétti annars að Konni hafi fengið sér kollu um daginn, það hressir

 

fleira ekki gjört 

Það er deginum morgunljósara að ég verð að fara að stilla miðið.  Hljóp hér útum allar sýslur og sveitir rétt í þessu í leit að gömlum nótum, reikningum og minnisblöðum.  Var nefnilega að hlusta á veðurfréttir einu sinni sem oftar, og þar var gert ráð fyrir stormi á öllum miðum.  Varð því að forða öllum undankomusneplum í möppu og í réttar krumlur.  Gekk nú ágætlega, enda er ég hagvanur þegar kemur að veðurspám.  Veðurskyggn Lima!  Ég vona að hún sé veðurskyggn á limaburði þarna suður í Ameríku.   Já talandi um Ammríku.  Hún ætlar að færa mér Tekíla er hún kemur á Fróna.  Hafið þið séð te-kýla?  Allavega ekki ég.  Undirritaður bað nú stúlkuna að koma með hinn görótta drykk Mescal er hún kæmi, tók hún þeirri bón vel líkt og öðrum bónum er ég hefi borið fram.  Má segja að ég sé orðinn hálf eða heilgerður nú eða Þorgerður bóner í hennar augum.  Allavega ætlar hún að koma með þann kenjótta drykk Mescal er ku vera ansi sterkur.  Enda af sama meiði og Mescalín það er Ásbjörn nokkur söng um hér um árið áður en það fór hárið

 

Alveg hreint og svakalegt bull hér á ferð og ber ég af mér alla skynsemi í þessum pistli 

 

Það hefur nú margt sérkennilegt á daga mína drifið síðan síðast . Það átti sér stað hér eitt kveldið í vikunni að ég hafði verið að snurfusa í eldhúsinu, vaska upp og slíkt sem fylgir því að vera heimilisfaðir. Eitthvað fór það forgörðum hjá mér að fara út með ruslapokann og sat hann því sem fastast við útidyrnar er ég fór í háttinn. Er ég hafði legið í lokrekkju vorri drykklanga stund heyrði ég eitthvert þrusk hér frammi en veitti því litla athygli og snéri mér á hina hliðina. Þegar ég svo kom fram morguninn eftir og kveikti ljósið skaust kattaróféti framhjá mér og útum gluggann. Ruslapokinn góði var í henglum og kjet og bein útum alla hreppa og sveitir. Hugsaði ég ófétinu þegjandi þörfina og var all argur.

 

Svo var það annað kveld í þessari sömu viku að við félagarnir höfðum pantað okkur flatböku og er ég hélt til náða var pizzukassinn á stofugólfinu með 2-3 sneiðum innvortis. Ég hafði nú legið í rekkju minni í u.þ.b hálfa klukkustund og var að festa svefn er ég hrökk upp við eitthvert andskotans þrusk og klafs frammi í stofu. Eitthvað var ég illa fyrirkallaður þarna í miðjum svefndrunganum og var ekki alveg að átta mig á atburðarrásinni. Hafði legið í aðra drykklanga stund er þeirri hugsun skaut upp í mínum snoðkolli að líklega væri þetta kattarófétið. Tók þá ákvörðun í mikilli yfirvegun að liggja rólegur og hlera hvort ófétið myndi ekki koma sér út. En er ég hafði hálf rænulaus legið og hlerað í tvö kortér ákvað ég að dandalast fram og hrekja kvikyndið á brott. Læddist fram á nærhaldinu einu fata og kveikti ljósið sposkur á svip og gerði þá ráð fyrir að kattarskömmin skytist millum fóta mér. Svo var nú aldeilis ekki og ekkert bólaði á kviku lífi. Skundaði ég framm í stofu og sá hvar pizzukassinn lá afvelta á gólfinu og sneiðarnar er voru þeim innvortis fyrr um kveldið lágu upp um títtnefndar sveitir og hreppa. Leit ég þá út um gluggann og sá hvar ófétið stóð uppi á svalagrindverkinu. Hugsaði ég helvítinu þegjandi þörfina og ákvað það innra með mér að skyldi ég finna þetta óféti í fjöru skyldi ég hamfletta andskotann og hengja haminn á þvottasnúruna. Hef nú ekkert séð þetta kvikyndi síðan

 

Í dag er búinn að vera þessi brakandi blíða eins og alþjóð veit og hef ég ekki setið auðum höndum í dag. Skrapp á Skeljung og fékk mér burger áður en ég fór með sjálfum Victori Pétri og rifjaði upp gamla takta með körfuboltann. Er heim var komið eftir þá sigurför ákvað ég að sýna samhug í verki og þrífa rúðurnar á íbúð vorri að utanverðu. Það var rándýrt, kostaði mig 2 Tuborg ískalda. En nú er skyggni ágætt útum stofugluggana og kann ég því afar vel.

 

Takk fyrir í bili

 

 

 

 

Það gerðist hér á dögunum að Steini vinur minn kom færandi hendi og sagðist vilja gefa mér gjöf, skrönglaðist hann inn í blokkina með últra-mega stórann kassa er innihélt glænýtt gasgrill.  Hann setti það saman og sagði að ég mætti eiga það.  Býsna veglegt og stórt grill og færi ég kallinum  bestu þakkir fyrir.  Í gærkveld var svo komið að jómfrúargrillstund.  Þá dugar sko ekkert að grilla gamlar SS pylsur, svo það var fjárfest í einu stykki suaðfjárlöpp.  Steini sá að mestu um grillmennskuna enda hagvanur kokkur frá því í ástandinu í gamla daga.  Halli Gunn lagði á borð og vaskaði upp á eftir.  En ég sá bara um það að éta og lét vel af matnum.  Þá var auðvitað smellt í sig nökkrum vel völdum köldum og horft á eina snilldar mynd, Kung Pow.  Algjörlega mannskemmandi fyndin mynd.  Síðar þetta títtnefnda kvöld var svo skundað yfir til Einars Trausta sem hélt uppá 25 ára afmæli sitt.  Allt löðrandi í bollu þar og menn urðu mongólískir af ölvun.  Komið heim milli 4 og 5 í nótt.  Fólk var á einu máli um að ég ætti brandara kvöldsins, þegar ég fór að velta því upp í umræðunni hvort skíðamenn svæfu í svigrúmi.  Átti svosem ekkert að vera fyndið, meira svona vangaveltur um þjóðfélagsstöðuna.

 

Í dag skruppum við svo í nágrannabæinn og snæddum dýrindis kafbát á Kafbátastað þeirra Skipaskagamanna.  Er svo búinn að sitja einn hér í kvöld bara og hafa það náðugt, sötra 2-3 bjóra og hlusta á næturvaktina á Rás2.  Kl 01 eftir miðnætti ómuðu svo veðurfregnirnar í viðtæki tölvu minnar.  Það er eitthvað svo kósý og notalegt að heyra þulinn þylja upp þokufregnir frá Mánárbakka, Hornbjargsvita og fleiri stöðum

 

Var að velta því fyrir mér hvort það tíðkaðist hér á landi að eiga emúa sem gæludýr 

Þar kom að því takk fyrir túkall.  Maður er búinn að liggja í hálfgerðu móki síðan leikritinu lauk.  Ekki gert nokkurn skapaðan hlut og legið í kör á kvöldin.  "Valdi er í heflinum, úlpunni og treflinum.  Ekki beint í skýjunum, yfir takinu í bakinu"  söng Spilverk þjóðanna hér um árið.  Ég er nú ekki í úlpunni og því síður í heflinum, en ég er ekki í skýjunum yfir takinu í bakinu.  En það hlýtur nú að lagast fyrir þrítugt, styttist reyndar óheyrilega í þann verknað. 

 Staðan í augnablikinu er sú að ég er á leið til London og Parísar í byrjun júní að hitta Carmen, ætlum að eyða þar saman tæpri viku og svo annarri viku saman hér á Fróni.  Er vonandi að selja Skódann minn, og hyggst ég nota það fé er ég fæ fyrir hann í að innrétta baðherbergið o.fl.  Þá gerðist það í gær að ég er nánast búinn að ráða mig í vinnu.  Er að fara starfa á sambýlinu her í Borgarnes, allavega í sumar og líklegast lengur.  Sagði upp starfi mínu hjá VV flutningum í dag og er ég nokkuð ánægður með þennan ráðahag.  Verður gaman að komast í meira "lifandi" vinnu með strákunum á sambýlinu

 

Annars er bara ekkert að frétta

Yfir og út 

 

Þa var sko ekkert gaman hjá mér í morgun skilurru.  Gat ekkert sofið í nót, var gegt íllt í bakinu og svav í eikkerja 3 tíma í nótt.  Gat so loxins sofið í morgun fram að hádegi og mætti því bara í vinuna eftir hádegi skilurru.  Eftir vinnu var ég svo bra að tjilla, skrapp í bankann og so á olís í kaffi til steina.  Þurrti so að fara til rvk kl 4 aþþí ég átti tíma hjá hnykkjara kl 5.  Þegar ég var búnn hjá honum fór ég á Aktu Taktu og fékk mérr feitann börger, ýkt gott marr.  Fór so bra heim og horrði á landsleikin í fóbolta.  Ömurlegt að tapa þessu í restina.  En samt þússt Spænverjar eru með eitt besta lið í heiminum og ég er alls ekkert fúll að tapa sko

 

Ef ég væri 14 ára myndi ég líklegast blogga svona, og þetta væri það sem ég talaði um.  En ég er ekki 14 ára, held ég.  Og þess vegna mun ég ekki blogga svona 

 

Mikið hefur gengið á síðustu daga, vikur og mánuði, en nú sér fyrir endann á því.  Alveg hreint gríðarleg vinna sem liggur að baki því að setja upp eitt stykki leiksýningu.  Það nánast varð mér að aldurtila á tímabili.  Frá miðjum janúar fóru u.þ.b 4-6 tímar á dag í reddingar og snúninga fyrir leikdeildina og ofan á það bættist 3-4 tímar í æfingar á kveldin.  Það segir sig auðvitað sjálft að minn visni líkami höndlar ekki slíkt til lengdar og varð það úr að ég var algerlega úrvinda svo vikum skipti hér í byrjun mánaðar.  Er þó alls ekki að kvarta yfir því, enda hefur þetta verið frábær tími og maður lærir ýmislegt á svona vinnu sem ekki lærist með því að eiga skjalatösku og ganga í virta skóla.  Sýningar hafa gengið mjög vel, en aðsóknin afar dræm sem er nú efni í annan pistil og ætla ég því ekki að fjölyrða um súrdoða Borgnesinga í þeim efnum nú.   Búnar 8 sýningar og sú síðasta verður n.k föstudag kl 20:30

 

En nú ætti ég að hafa nógan tíma til að drita hér inn í hvívetna, þar sem þessi törn er að baki

 

Vil svo geta þess í lokin að í gær tók ég sæti í aðalstjórn UMF Skallagríms, því fylgir ekki mikil kvöð.  Meira bara að vera með og sýna stuðning í verki:

 

Þar til næst, veriði sæl 

 

Það er óhætt að segja að frumsýningin hafi gengið vel s.l föstudag.  Um 80 manns í húsinu og rífandi stemmari.  Tilfallandi frumsýningarpartý á eftir, sem var nú í rólegri kantinum þó sumir hafir verið minna rólegir en aðrir   Varla kjaftur í salnum á 2.sýningu, fullt á 3. sýningu og um 30 manns a 4.sýningu.  Næsta sýning á morgun föstudag.  Næst komandi sunnudagsmorgun verður tekið viðtal við mig á Rás2 og mun Margrét Blöndal ræða við mig um leikritið í Helgarútgáfunni fyrir hádegi skilst mér.  Gísli Einars kemur þessu í kring fyrir mig.  Ég benti honum nú á það í kveld að ég hefði nú lengi látið mig dreyma um að komast að i Hlaupanótunnu á Rás1.  Vorum þó ekki vissir um að viðfangsefnið passaði í þann þátt.  Gísli fullvissaði mig þó um það að þáttur Margrétar hefði mikið áhorf í útvarpi og þetta væri góð auglýsing fyrir okkur.

 

Talandi um gömlu gufuna.  Er í augnablikinu að hlusta á þáttinn "Orð skulu standa" á netinu  sem að mínu mati er besti og skemmtilegasti þátturinn sem framreiddur er í íslensk viðtæki.  Sannkallað heilafóður fyrir mann eins og mig.  Skemmtilegar spurningar og vísur úr íslensku máli þar.

 

Mæli með að aðdáendur og áhugamenn um íslenska tungu stilli á Rás1 á laugardögum.  Já og á Rás2 næsta sunnudagsmorgun

 Og fariði svo að drulla ykkur í leikhús

 

Kæru vanir og vindamenn, fátt er svo með öllu illt að eigi boði skinku og malakoff.  Kjellinn heldur betur staðið í stórræðum uppá síðkastið.  Æfingar staðið yfir á 6 í sveit og ég sem varaformaður og hálfgerður verklegur hirðstjóri leikdeildar hef síðustu misserin verið sem óður maður vedrið að undirbúa verkið í óða önn með dyggri aðstoð frænda míns Sigga Halldórs.  Að ýmsu þarf að hyggja er sett er upp leikverk og hef ég verið með puttana í flest frá morgni til kvölds þó ég sé með minnstu rulluna í verkinu sjálfu.  

 

Í kvöld var svo general prufan og gekk hún býsna vel, má samt ekki ganga of vel því frumsýningin verður að toppa allt draslið.  Og auðvitað fórnar ,aður flestu fyrir frægðina.  Ég hef lárið hárkötta á mig vænsta hanakamb og rakað hinn undarlegasta skeggbrodd.  Reyndi nú að setja inn mynd af undarlegu útliti mínu, en veit eigi hvernig til bregst.  Ef einhver veit hvernig á að setja inn myndir hér, vinsamlega hafið samaband.

 

Ef ykkur langar á sýningu, sem ég mæli tvídregið með, hafið þá samband við mig

Takk fyrir túkall 

Það hefur mikið verið í umræðunni síðustu daga þessi yndislega "klámráðstefna" sem fara á fram í Sollinum í byrjun Mars. Vitanlega líst mér persónulega ansi vel á þessa fundargerð, bara spurning hver stjórnar þingsköpum þarna. Þó er þarna einn hængur á. Þetta er sömu helgi og við áætlum að frumsýna Sex í sveit í Lyngbrekku og verð ég því afar upptekinn þessa helgi. Efast þó ekki um að þarna verði stundað Sex í sveit og jafnvel víðar. Mér þótti hinsvegar afar undarlegt og í meira lagi hjákátlegt að það fyrsta sem ég heyrði um þessa ráðstefnu var tengill á b2.is á bloggsíðu hjá femínista sem sá þessu öllu til foráttu. Ekki nóg með að píkubleikir femínistar blönduðu sér í málið heldur hafa viðskiptaráðherra, borgarstjóri og lögrelglustjórinn í Reykjavík blandað sér í þetta líka. Hver röndóttur gengur hér á eiginlega? Má fólk ekki leggja land undir löpp og skoða náttúruna á náttúrulegann hátt án þess að æðstu menn fari að garfa í þessu og saka fólk um barnaníðngshátt og annað þaðan af verra. Ég legg til að Villi Vil, Jón Sig og Stebbi lögrelglustjóri verði öll send í Byrgið til refsingar. Alveg er þetta með eindæmum heimskuleg forræðishyggja og mætti á stundum halda að maður búi í einhverju afdala einræðisríki á botni Miðjarðarhafs. Las nú reyndar nokkuð skemmtilegt comment á erlendri vefsíðu í dag um þetta mál þar sem maður nokkur sagði að þetta væri alls ekkert undarleg afskipti hjá þjóð þar sem bjór var bannaður til 1989 og hnefaleikar bannaðir til 1999.

 

Annars liggur við að ég finni til með formanni femínistafélagsins á Íslandi. Konugarmurinn atarna hefur hætt viðskiptum við allar búðir er selja Playboy og slík blöð, þá hætti hún viðskiptum við eitthvert fyrirtæki sem birti sjónvarpsauglýsingu með dömu í hlýrabol. Auðvitað argasta kvenfyrirlitning að hennar mati. Ætli hún sé ekki hætt að horfa á sjónvarp líka og búin að brenna imbakassann sinn? Ég sé hana fyrir mér, miðað við stöðuna í dag, hjólandi a gamla DBS 3ja gíra reiðhjólinu sínu útí Gróttu að tína rabbarbara og hundasúrur til að næra sig. Skeinandi sig með gömlum VISA reikningum. Og ekki getur konugarmurinn farið í sund eða sturtu því það krefst jú ákveðinnar nektar. Það væri réttast að taka svo kellingar og ríða þeim duglega í endaþarminn, ósmurt. Alfarið óalandi og óferjandi lið.

Sei sei

 

Ég verð nú að segja að það kætir mig hversu útbreitt þetta blogg mitt er orðið. Vandamenn og alls konar fólk útí bæ virðist lesa það. Allavega veit held ég allt að kvartfjórðungur af bænum af því að Carmen Ramirez sé að koma í heimsókn til mín í vor. Ekkert nema gaman að því. Jæja leikæfingar komnar á fullt swing og búið að "casta". Ég fæ minnsta hlutverkið í leikritinu, en líklega það vanda og vafsamasta. Á að leika vaxtaræktartröll!!! Bara bévítans ólán að gaurinn með sterana hafi verið böstaður þarna um daginn. Verð líklega að nota aðrar aðferðir en stera við að byggja mig upp.

 

Alveg eru þau undarleg vandamálin sem maður getur lent í á prívatinu, og alveg er alltaf jafn kómískt að tala um þau. Mér þykir afskaplega hvimleitt það er henti mig hér á dögunum. Þannig vildi til að ég fékk allsvakalega vembilverki og þurfti vitanlega að leita á náðir postulínsins góða. Þar sat ég og kauk* all ægilega. Svo svakalega að Gústavsbergið góða var orðið rúmlega hálffullt. Þá loksins er ég hafði kokið* nægju mína að ég taldi tóku við tilfallandi skeiningar og pappírsvinna. Ekki dugði minna en 12 blöð í hverja skeinu og allt saman í fjórriti. Við þetta jókst auðvitað innihaldið í Gústavsberginu enn og við það að flæða uppúr. Þegar ég loks taldi mig hafa lokið pappírsvinnunni og gerðist líklegur til að yfirgefa Gústav fann ég að það var nýtt skot að fæðast í iðrum mínum, er vildi endilega leggjast í postulínskássuna. Þá voru góð ráð dýr, halda í sér ellegar láta allt gossa af færi. En þetta reddaðist með svokölluðu sturti-niður-milli-mála. Þetta blessaðist nú allt saman að lokum og fór betur en á horfðist í miðjum leik. Já svona geta vandamálin og ævintýrin verið af ýmsum toga. En það er þó enn morgunljóst að ég hef hina mestu ímugust á magavandræðum

 

Sögnin að kúka er sterkbeygð í þessum pistli og beygist því svona:

Kúka-kauk-kukum-kokið

 

Ætla núna að reyna smella inn tenglum og slíku, athuga hvernig mér gengur að krafsa í gegnum það

Raggi risi